51 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Sanne | Het is pas gezellig als het voor iedereen gezellig is

Sanne | Het is pas gezellig als het voor iedereen gezellig is

‘Verandering is veel minder eng als je ’m samen tot stand brengt’

Eens per jaar ontmoet ik mijn uitgebreide familie. Een samenkomen van ooms, tantes, neven en nichten, waarbij ik als onderdeel van een kleine achterhoede de gemiddelde leeftijd flink verjong. In een oud, Brabants etablissement schuiven we samen aan een driegangendis, waarbij alcohol het hoofdgerecht lijkt. Daar deelt een familielid ineens trots zijn argument om Piet zwart te houden: ‘Het is toch een traditie!’

Ik kijk om me heen en zie enkel witte bloesjes en bruine jasjes, vlinderdasjes en leren tasjes. Ik draag een grijs T-shirt, met daarop twee roze bloemen op twee prominente plekken en een felgroen glimmend jasje. Op mijn nagels zitten blauwe glitters.

Een paar uur eerder – thuis voor de spiegel – zie ik mezelf witte bloezen en bruine jassen passen, die al precies een jaar niet de kast uit zijn geweest. Ik kijk naar mijn spiegelbeeld en herken mezelf niet. Onze familietraditie vind ik prachtig, maar ik voel me niet thuis in sommige aspecten ervan. Rigoureus werp ik dat wat niet bij mij hoort in een hoek en besluit ik om dit jaar als mezelf te gaan.

Met mijn familie sta ik aan de bar, alvorens we aan een enorme tafel met smetteloos wit kleed schuiven. Ze lachen, slaan elkaar op de schouder. Ik lach mee, soms van harte, soms als een boer met kiespijn. 'Het is toch een tradítie', wordt er weer geroepen. Even schrik ik. Ik denk dat het over mij en mijn kledingkeuze gaat, maar dat blijkt niet het geval. Voor het eerst voel ik mij thuis in een traditie die ook van mij is. Iedereen aanvaardt me deze avond zoals ik ben en maakt ruimte voor verschil. 

'Ook ik was bang mijn fijne, kindse herinneringen te verliezen nu ik Piet in een ander daglicht zie'

De opmerking blijkt te gaan over de vasthoudendheid aan de zwarte kleur van Piet. Mijn gedachten dwalen af naar de vele diversiteitslessen, die ik op allerlei scholen door het hele land heb gegeven. Daar gebruikt ik mijn persoonlijke verhaal van 'anders zijn' als aanleiding om uitsluiting, pesten en discriminatie bespreekbaar te maken, met de grote wens dit uiteindelijk tegen te gaan. In die lessen vonden alle kinderen het altijd en unaniem vanzelfsprekend dat het in de klas pas gezellig is als het voor iedereen gezellig is.

Met weerzin keek ik dan ook naar het nieuws rondom de intocht van de Sint in Dokkum. Ik heb grote behoefte om tegen Jenny Douwes en consorten te zeggen dat ze niet bang hoeven te zijn. Dat verandering eng kan zijn, maar veel minder eng als je 'm samen doormaakt. Dat ook ik moest slikken toen ik begreep dat mijn ooit zo geliefde Zwarte Piet racisme is. Dat ik bang was mijn fijne, kindse herinneringen te verliezen, nu ik Piet in een ander daglicht zie. En dat die angst er mag zijn, maar ik me liever laat leiden door de wens voor een inclusief en gezellig feest voor alle kinderen. Immers: het is pas gezellig als het voor iedereen gezellig is.

Sanne Pols is gespreksleider en trainer en bovenal mede-eigenaar van IncInc, waarmee ze de werkvloer een stukje diverser en inclusiever probeert te maken. Voorheen won ze – als projectuitvoerder – de LHBT-innovatieprijs en was ze een van de oprichters van L’HBTQ magazine.

Foto: Peter van der Wal

  Whatsapp
04 december 2017, 09:00
51 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Nog geen lid? Meld je gratis aan en ontmoet direct duizenden andere gebruikers.
Volg Gay.nl op
Facebook / Twitter

deze functie is alleen voor Members
Go Premium Ok