239 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Jinan | Verzameltrots

Jinan | Verzameltrots

‘Ik weiger het verzamelwoede te noemen, ik ben trots op mijn troep’

Je kent toch die televisieprogramma’s op RTL4 en SBS6 over verzamelaars? En dat ze dan zoveel verzamelen dat er hulpverleners en professionele schoonmaakploegen bij moeten komen? Ik ben dat dus soort van.

Vroeger verzamelde ik vooral rugtassen, daarna werden het buitenlandse munten, die lipjes van bierblikjes, typemachines en steentjes van plekken waar ik was geweest. Bonnetjes van leuke avonden of speciale supermarktbezoekjes, de vlecht van een van m’n beste vriendinnen en basically gewoon allerhande prullaria. Inmiddels heb ik van m’n vrienden en familie dan ook een semiserieus verbod gekregen om dichter dan twintig meter in de buurt van de markt, grofvuilplekken of de eurohoek van de Dirk van den Broek te komen.

‘Deze vriendin wist niet dat ik een pleurisrommelkoopverbod had, dus ik greep mijn kans’

De laatste keer dat ik zonder supervisie was, was met een vriendin uit het buitenland, die nog niet op de hoogte was van m’n verzameltrots – ik weiger het verzamelwoede te noemen, want ik ben trots op m’n troep. Even kon ik ongemerkt het plein voor m’n huis op om de markt te bezoeken. Want ja, ik woonde aan een plein en elke maand verzamelde zich daar een handjevol mensen, dat allerlei prachtige tyfuszooi etaleerde en ik mocht daar dus niet heen. Best confrontational therapy I’ve ever had.

Anyway, ik wilde dolgraag naar die markt, want de troep leek er goed bij te liggen, maar ik wist dat twee goede vriendinnen van mij daar rondliepen en die zouden me sowieso wegsturen als ze me zouden zien. Dus ik schreeuw-mompelde een doei tegen de vriendin die niet wist dat ik een pleurisrommelkoopverbod had en rende in m’n pyjama naar beneden. Eenmaal beneden liet ik me leiden door m’n oergevoel of zoiets en eindigde ik binnen twintig seconden voor een kraampje, zag daar een verschrikkelijk lelijk schilderij van een pittoresk Frans vissersdorpje met een bronzen frame, kocht het voor vijf piek en rende weer naar boven.

Toen die twee goede vriendinnen vervolgens terugkwamen van hun rustgevende marktbezoekje, zagen ze al vrij snel mijn nieuwe deco aanwinst. Ik gaf toe dat ik inderdaad zojuist undercover op het plein was en dit prachtstuk had gekocht. ‘Het was vijf euro, VIJF EURO! KIJK DAN HOE MOOI MAN!’ We lachten erom, ik hing het schilderij op en beloofde wederom niet meer in de buurt van markten, grofvuilplekken en eurohoeken te komen.

‘Mijn vriendin en ik gaan samenwonen en dat is an sich echt heel erg leuk’

En nu kom ik dan soort van bij de clou van het verhaal. Ik ga namelijk samenwonen met m’n mooie, lieve, fantastische vriendinnetje en dat is an sich echt heel erg leuk. We gaan aan datzelfde plein met dat maandelijkse marktje wonen en dat is ondanks de occasional confrontational therapy an sich ook heel erg leuk. Maar van de week waren we aan het praten over hoe we ons nieuwe huis dan gingen inrichten en wat ik wel en niet mocht meenemen. Ik: ‘Mag m’n golfclub mee?’ Zij: ‘Je hebt dat ding nog nooit gebruikt, schatje.’ Maar ik mocht het meenemen, want ze is heel lief en vindt het gelukkig vaak niet erg dat ik rare dingen bewaar.

Toen ik vroeg of ik m’n plastic opblaaszwaard en bierhoedje met drinkrietjes mee mocht nemen, keek ze me alleen maar aan, zonder iets te zeggen. En dat begreep ik eigenlijk wel, want dat was ook wel een beetje een rare vraag. De laatste jaren probeer ik toch wat minder dingetjes te verzamelen en ook bij deze verhuizing wil ik weer een paar spullen achterlaten in deze periode van m’n leven.

Zo niet m’n schilderij, m’n pronkstuk, m’n pièce de résistance! Helaas dacht Tess daar anders over na. ‘Moet dat echt mee?’ Ze bekeek het onding en keek weer naar mij. Nog een blik naar het schilderij, weer terug naar mij. Ze glimlachte haar mooie glimlach, ‘Oké, het kan wel in de gang, schatje.’

Tot nu toe gaat alles dus goed en ben ik nog niet overvallen door een cameraploeg, die me op het hart drukt dat het echt slecht is om tussen brandgevaarlijke kranten uit 1976 te slapen en dat ik m’n 34 katten toch echt beter niet overal kan laten schijten. Ik heb het gelukkig vooralsnog onder controle en houd het bij wat bonnetjes, steentjes en een verdwaalde 16mm camera. Maar mocht je nog wat mooie, ouwe meuk hebben staan op zolder, of stel, je ziet echt fantastische troep ergens staan, bel me!

Jinan Vyent houdt van Zweedse puzzels, sokken, whiskey en d'r vriendinnetje. Ze houdt niet van zure room.

Foto: Mgr. Madhatter

  Whatsapp
12 juli 2017, 09:00
239 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Nog geen lid? Meld je gratis aan en ontmoet direct duizenden andere gebruikers.
Volg Gay.nl op
Facebook / Twitter

deze functie is alleen voor Members
Go Premium Ok