239 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Recensie | Wonder Woman is sexy, maar niet seksistisch

Recensie | Wonder Woman is sexy, maar niet seksistisch

'Vrouwen hoeven niet alleen te fungeren als aantrekkelijke, weerloze wezens'

We hebben er even op moeten wachten, maar de eerste geslaagde superheldenfilm met vrouwelijke hoofdrolspeler is er eindelijk. Diana (Gal Gadot) is een onverschrokken Amazoneprinses, die haar leven op een idyllisch eiland verruilt voor de boze buitenwereld, waar oorlog en conflict de boventoon voeren. Deze ‘Wonder Woman’ is op een missie: de misère in de wereld een halt toeroepen.

Liefhebbers van mooie cinematografie worden op hun wenken bediend. Het fraaie camerawerk zorgt voor veel puntje-van-je-stoelmomenten. Snelle beelden worden afgewisseld met hier en daar slowmotion-effecten, allemaal tegen het decor van een sprookjesachtig eiland of een mistroostig, historisch Londen.

Onbevreesde vrouwen
Een regisseur van het kaliber Patty Jenkins (o.a. Monster en The Killing) schept hoge verwachtingen. Die maakt ze met het bijna twee en een half uur durende epos van superheld Wonder Woman meer dan waar. Het verhaal is krachtig opgebouwd, met zinderende actiescènes en, ondanks de mythologie, een realistische vertelling. Misschien nog wel belangrijker: alle – weliswaar prachtige – vrouwen zijn heldhaftig en zelfredzaam. Vooral hoofdrolspeler Gal Gadot weet te overtuigen als onbevreesde superheld. Samen met onder meer Antiope (Robin Wright) en schurk Dr. Maru (Elena Anaya) laat ze zien dat vrouwen niet alleen hoeven te fungeren als aantrekkelijke, weerloze wezens.

'De actrice is beelschoon, maar blijkt prima in staat de aandacht naar haar kracht en charisma te trekken'

Het sterkst is Gadot wanneer ze in actie komt tegen het kwaad himself. De actrice is beeldschoon, maar blijkt prima in staat om de aandacht vooral naar haar kracht en charisma te trekken. Dat geldt evenzo voor Robin Wright. In dat opzicht doet Wright sterk denken aan haar vertolking van de assertieve Claire Underwood in House of Cards. Leuk detail: 'onze eigen' Doutzen Kroes speelt een glansrolletje als Amazonekrijger.

Feministisch tintje
Het empowermentaspect van de film zien we ook terug in de regie. Wellicht speelt Jenkins’ eigen sekse een rol, maar ze doet er alles aan de klassieke man-vrouwverdeling van menig stripverfilming te vermijden. Tekenend is het fragment waarin Diana wordt geconfronteerd met ‘onze’ schoonheidsidealen. Fronsend kijkt ze naar een korset. ‘Is dit waar vrouwen in vechten?’, vraagt ze. ‘Nee’, antwoordt een secretaresse. ‘Dat dragen we om slanker te lijken.’ ‘Waarom zou je dat in godsnaam doen’, vraagt ze onthutst. En terecht.

Blockbuster-clichés
Toch valt er ook wel wat aan te merken op Wonder Woman. Clichés lijken onvermijdelijk in films als deze. Zo zijn alle vrouwen buitengewoon knap en is de romantiek tussen Diana en Steve (Chris Pine) een tikkeltje pathetisch. De onverwachte plotwending in de tweede helft, maakt dat laatste wel weer goed. Dat geldt ook voor de droge humor, die alle ellende een beetje relativeert.

'Wonder Woman is nergens voyeuristisch of seksistisch'

Natuurlijk is een productie van filmbedrijf Warner Bros. extreem sexy en gepolijst, maar Wonder Woman is in ieder geval nergens voyeuristisch of seksistisch. Het draait vooral om de kracht en kundigheid van de held, waar ook mannelijke bijfiguren zich, soms schoorvoetend, bij neerleggen.

Van het idyllische eiland waar de film mee opent tot de finaleclimax: Wonder Woman weet de kijker, man of vrouw, bijna tweeënhalf uur in zijn greep te houden. Het wachten is nu op een superheldenspektakel met gay personage. Wij zijn alvast opgewarmd.

Wonder Woman is te zien vanaf 15 juni.

Tekst: Naz Taha

  Whatsapp
14 juni 2017, 13:38
239 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Nog geen lid? Meld je gratis aan en ontmoet direct duizenden andere gebruikers.
Volg Gay.nl op
Facebook / Twitter

deze functie is alleen voor Members
Go Premium Ok