611 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Recensie | 'Whitney: Can I Be Me' vertelt over het tumultueuze leven van een legendarische artiest

Recensie | 'Whitney: Can I Be Me' vertelt over het tumultueuze leven van een legendarische artiest

'Gelukkig bestaat in deze docu genoeg ruimte voor het talent dat Whitney in de eerste plaats wereldberoemd maakte'

‘Whitney: Can I Be Me’ is de langverwachte documentaire over het tumultueuze leven van de uitzonderlijk getalenteerde Whitney Houston. Toepasselijker had de titel van Nick Broomfields documentaire niet kunnen zijn. De zangeres werd op jonge leeftijd succesvol en familie en pioniers in de muziekindustrie speelden daar een cruciale rol bij. Whitney werd soms geleefd door haar dominante moeder, muziekproducers en belandde in een tendentieus huwelijk met Bobby Brown.

In de ongeveer honderd minuten durende film over de opkomst en (veel te vroege) ondergang van Whitney Houston zien we nog nooit eerder vertoonde, schokkende, ontroerende en soms prachtig (gezongen) privé- en archiefbeelden. Regisseur Broomfield laat zoveel mogelijk mensen aan het woord. Van Houstons charismatische ex-bodyguard tot aan diverse crewleden. Ook opmerkelijke figuren, zoals Bobby Browns zus, vader John en dominante moeder Cissy Houston komen aan bod.

'Op veel momenten zien we de zangeres op haar allerbest'

Rauwe backstage-fragmenten worden afgewisseld met interviewmateriaal en natuurlijk verrukkelijke concertbeelden, vaak van hoogtepunten van de diva. Gelukkig ruimt Broomfield dus genoeg tijd in voor het talent dat Whitney in de eerste plaats wereldberoemd maakte: haar gigantische stembereik. Op veel momenten zien we de zangeres op haar allerbest: stralend op het podium, met ongeëvenaarde stem en dito uitstraling.

Can I be me now?
Toch gaat de productie vooral over Whitneys onstuimige levensloop. Broomfield trapt af met de dood van Whitney, maar vertelt vervolgens in chronologische volgorde over het leven van de zangeres. Interessant is de prominente rol van moeder Cissy. Verschillende bronnen, waaronder Cissy zelf, benadrukken hoe overheersend haar invloed was op een jonge, nog zoekende Whitney. ‘Ik vreesde altijd voor mijn moeders oordeel en voor dat van God', aldus Whitney met hese stem op oude archiefbeelden. ‘Ik ben verantwoordelijk voor de kwaliteit van haar carrière', stelt haar moeder zelf in de documentaire. ‘Cissy leefde haar eigen droom via haar dochter’, vervolgen verschillende bronnen. Dat Whitneys moeder, maar ook andere familieleden beslissingen voor de zangeres maakten, laat duidelijk sporen na. Volgens een van haar producers riep de zangeres regelmatig ‘Can I be me now?’ omdat ze zo vaak aangekleed en geregisseerd werd door haar directe omgeving.

Drank, drugs en Badboy Brown
Het zijn het niet alleen familieledenen en de faam, die tekenend zijn voor Whitneys woelige levensloop. Om met de prestatiedruk om te kunnen gaan, stort de zangeres zich op drugs, met een voorkeur voor cocaïne. Ze leert bovendien vrij vroeg in haar carrière Bobby Brown kennen, een rapper en zanger die bekend werd met de R&B-groep New Edition. Net als Whitney is Bobby extravert en samen verliezen ze zich in genotsmiddelen en de bijbehorende wilde feestjes.

Was Whitney heimelijk biseksueel?
Broomfield schuwt ook niet Whitneys bijzonder hechte relatie met beste vriendin Robyn Crawford. De twee leken vanaf het begin van Whitneys carrière onafscheidelijk. Gezien Robyn zich niet conformeerde aan stereotype gendergedrag, deden wilde speculaties de ronde. Viel Whitney op zowel mannen als vrouwen? Was haar relatie met Robyn platonisch of hielden de twee er heimelijk een liefdesrelatie op na?

Oprah: 'Zou je het erg hebben gevonden als Whitney lesbisch was?'

Een spreker in de documentaire zegt treffend: 'In de twintigste eeuw domineerden heteroseksuele mannen de muziekwereld. Die moesten niets hebben van homo's, laat staan van lesbiennes. Dat betekende dat een krachtige artiest als Whitney hen niet meer nodig zou hebben, dus heerste er alom homofobie.'

Taboe
Maar het was niet alleen de muziekindustrie die niet achter de vermeende relatie van Whitney en Robyn stond. Ook de zwarte, religieuze gemeenschap wordt door een aantal bronnen in de documentaire fel bekritiseerd. ‘Homoseksualiteit was een taboe. Lesbische vrouwen werden binnen de kerk doodgezwegen.’ Natuurlijk was moeder Cissy ook doodsbang voor gezichtsverlies binnen diezelfde kerkgemeenschap. Ze deed er volgens verschillende bronnen alles aan om Robyn zoveel mogelijk op afstand te houden. Uiteindelijk lukte dat en verbrak Robyn het contact met Whitney. Of andersom, dat wordt niet duidelijk.

‘Zou je het erg hebben gevonden als Whitney lesbisch was?’, vraagt Oprah in een fragment in de documentaire aan Whitneys moeder. ‘Jazeker’, reageert Cissy. ‘Was je opgelucht toen ze iets kreeg met Bobby Brown?’ Vervolgt Oprah. ‘Nee, dat was ik absoluut niet’, antwoordt ze.

Ontrouw en scheiding
Dat Cissy niet gek was op ‘Badboy Brown’ is niet verwonderlijk. Bobby schoof zijn losbandigheid niet onder stoelen of banken. Hij was een bekend gezicht op extravagante feesten en vertelde openlijk over de ontrouw in zijn huwelijk met Whitney Houston. Later zou hij overigens zeggen dat Houston hem ook meermaals heeft bedrogen. Toch stapten de twee in het huwelijksbootje en werden ze al vroeg ouders van Bobbi Kristina Brown. Ondanks dat ze nu ouders waren, ging het muzikale stel ongeremd door met feesten. Volgens een nauwe bron had Bobby een alcoholprobleem en Whitney een drugsprobleem. Die combinatie bleek desastreus voor hun gezinsleven. In 2006 ging het stel uit elkaar.

'De regisseur zoomt te weinig in op de schrijnende afwezigheid van Houston in haar dochters leven'

Gebrek aan kritiek
Broomfield lijkt over het algemeen te concluderen dat de inbreuk op Whitneys privacy en de sleutelfiguren in haar leven haar uiteindelijk fataal werden. Weinig mensen zouden hebben gepoogd haar drugsgebruik in te tomen. Kenners van Houston reppen nauwelijks over haar eigen verantwoordelijkheid: na de geboorte van Bobbi Kristina leek haar drugsverslaving almaar te verslechteren. Het is ook jammer dat Broomfield te weinig inzoomt op de schrijnende afwezigheid van Houston in haar dochters leven. Whitney: ‘Soms bel ik haar drie keer per week, als ik op tournee ben. Maar het is beter om haar helemaal niet te spreken, omdat het gemis alleen maar groter wordt. Begrijp je wat ik bedoel?’

Op 11 februari 2012 overleed de zangeres op 48-jarige leeftijd door verdrinking in een badkuip na een overdosis. Twee jaar later zou haar dochter op vergelijkbare wijze overlijden: een combinatie van drugs en verdrinking. Ex-man Bobby Brown zou later gezegd hebben dat Houston misschien nog geleefd had, als Robyn Crawford en zij het contact niet hadden verbroken. Ook andere bronnen concluderen dit voorzichtig. Maar ja, het waren andere tijden. Het einde van Broomfields vertelling is in elk geval treurig. Whitney Houston was niet in staat om zichzelf te helen, noch om het juiste voorbeeld voor haar dochter te zijn. Het enige dat rest is haar muzikale erfenis, die voor sommigen in ieder geval wel helend werkt.

Can I Be Me is te zien vanaf 18 mei.

Tekst: Naz Taha

  Whatsapp
18 mei 2017, 10:00
611 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Nog geen lid? Meld je gratis aan en ontmoet direct duizenden andere gebruikers.
Volg Gay.nl op
Facebook / Twitter

deze functie is alleen voor Members
Go Premium Ok