36 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
‘We zijn slachtoffer van een politiek steekspel'

‘We zijn slachtoffer van een politiek steekspel'

Australische gays over het referendumdebat

Australië, het land van Priscilla, Queen of the Desert en de immer gezellige Gay & Lesbian Mardi Gras, kent helaas nog altijd geen huwelijk voor gaykoppels. De regerende partij wil een referendum, de oppositie vindt dat weggegooid geld. Gewoon legaliseren zonder volksraadpleging, zeggen zij. Het merendeel van de bevolking (62%) is toch voorstander van een openstelling, zo blijkt uit een recente poll. Onze verslaggever Naz Taha ging op pad om Australische homo’s aan de tand te voelen over het referendumdebat.

Wie: Troy Parkinson
Leeftijd: 37
Beroep: Technisch schrijver
Woonplaats: Brisbane

Hoi Troy, wat vind jij van een mogelijk referendum?
'Frustrerend, overbodig en beledigend. Het is puur een vertragingstechniek van onze conservatieve regering, die er alles aan wil doen om legalisering uit te stellen. Het was aanvankelijk een idee van onze oud-premier Tony Abbott. Zijn eigen zus valt op vrouwen, maar hij is nog steeds van mening dat het huwelijk niet voor gaykoppels is.'

Hoe zou jij het liever zien dan?
‘Deze kwestie moet in het parlement worden behandeld, middels een wetsvoorstel, zonder een volksraadpleging. Ik vind het discriminerend dat wij nog steeds niet mogen trouwen, terwijl we op alle andere fronten gelijk zijn. Als het gros van de Australiërs voorstander is, moet je als regering luisteren naar je volk. Zelfs al ben je tegenstander, de wil van het volk gaat voor. Ik ben ook bang dat het tot lelijke discussies gaat leiden.'

Denk je dat het debat invloed kan hebben op jonge LHBT’s die misschien nog worstelen met hun geaardheid?
'Zeker weten. De zelfmoordcijfers onder jonge LHBT’s zijn zorgwekkend. Ik denk dat de confrontatie met ongenuanceerde uitspraken van het nee-kamp heel schadelijk kan zijn voor deze kwetsbare groep. Je hebt al met zoveel uitdagingen te maken op jonge leeftijd. Dit debat zou desastreuze gevolgen kunnen hebben voor sommige tieners, vrees ik.’

Maar de uitslag wordt waarschijnlijk wel positief, toch?
'Dan is het kwaad al geschied. De lelijke uitspraken en effecten kun je niet meer terugdraaien. Bovendien is het referendum niet bindend. De regering kan doen wat ze wil met de uitslag. Voordat we huwelijksgelijkheid krijgen, zijn we zo weer een eeuwigheid verder en dat is precies wat het doel is met dit plan. Het is eigenlijk bizar om een volksraadpleging te houden over ongelijkheid. Als dit een kwestie was met bijvoorbeeld Aboriginals, en de regering een pijnlijke wet moest rectificeren, zou dit zonder discussie gebeuren. De verontwaardiging gaat gigantisch zijn als daar een volksraadpleging aan vooraf zou moeten gaan. Terecht natuurlijk en dit is een vergelijkbare situatie. De LHBTQ-community is ook een minderheidsgroep, maar om dezelfde rechten te krijgen, moet de bevolking daar eerst over debatteren? Belachelijk.'

In Nederland beschouwen we de Australische bevolking over het algemeen als open-minded. Hoe komt het eigenlijk dat gelijke huwelijksrechten zolang op zich laten wachten bij jullie, denk je?
‘We zijn vrij lang erg traditioneel geweest. In de jaren tachtig was het nog hartstikke illegaal om homoseksueel te zijn. Tot vorige maand was anale seks wettelijk verboden voor homoseksuele tieners in Queensland.'

Voel jij je comfortabel als homoseksuele man in Brisbane?
'Ja hoor. Vanochtend nog liep ik met mijn vriend in Bunnings [Australische Gamma – red.] en ik aarzel niet om mijn arm om hem heen te slaan. In Darwin, waar ik opgroeide, heb ik me als homo ook niet oncomfortabel gevoeld, maar misschien heb ik gewoon geluk gehad. In grote steden is het in elk geval het meest geaccepteerd.'

© Resident MagazineWie: Tim Palmer
Leeftijd: 48
Beroep: Gayclubeigenaar en uitgever/redacteur Resident Magazine
Woonplaats: Darwin

Ha Tim, je bent de eigenaar van Darwins enige gayclub. Hoe is dat zo gekomen?
'Ik ben opgegroeid in Darwin, heb later ergens anders gewoond, maar koesterde altijd de droom terug te keren om een restaurant te openen. Toen ik inderdaad terugkwam met mijn partner Mark, zagen we dat er in het nachtleven niets interessants was met een queer focus. In plaats van een restaurant, openden we daarom de eerste gayclub van het noorden: Throb.'

Inmiddels zijn we jaren verder en Throb is nog steeds een van de succesvolste clubs van Darwin. Hoe komt dit denk je?
'Hoewel we een gayclub zijn en ons duidelijk zo profileren – zo houden we de kwezelaars en rednecks buiten – trekken we ook veel hetero’s aan. Wij verwelkomen iedereen. In een kleine stad als deze houdt een gayclub anders ook geen stand.’

Vervult Throb ook een maatschappelijke rol in Darwin?
'Absoluut. Darwin is een kleine outbackstad, geen metropool zoals Sydney. Veel mensen die in Throb komen zijn nauwelijks in aanraking geweest met zo’n kleurrijke, open-minded omgeving. Die mensen verlaten Throb als het ware bekeerd. Hun angst voor homo’s is weggenomen. Schitterend, vind ik dat.'

Wat vind je van het huidige debat over het referendum?
'(Zucht) Waar moet ik beginnen. De fundering van dit idee is al ontzettend wankel. Gemotiveerd door kwezelarij in z’n puurste vorm. Tony Abbott kwam ineens met de suggestie voor een referendum. Onnodig, als je het mij vraagt, maar voor Abbott en andere rechtse, conservatieve politici is dit een manier om het onderwerp in het parlement te mijden, omdat veel van hun partijgenoten verdeeld zijn over de kwestie.'

Dus het wetsvoorstel voor een referendum is puur een politiek spelletje?
'Natuurlijk. Mensen vergeten dat John Howard [voormalig minister-president – red.] in 2004 de Marriage Act veranderde, waarmee het huwelijk voor homo’s ineens onmogelijk werd. Daar kwam destijds ook geen referendum aan te pas. We realiseerden ons tot die tijd niet eens dat we mochten trouwen. Die beslissing zou nu net zo snel kunnen worden teruggedraaid, maar onze rechtse regering weigert die verantwoordelijkheid te nemen.'

Waar komt die aarzeling van het parlement vandaan?
'Heel simpel. In de meeste andere westerse landen is er sprake van scheiding tussen kerk en staat. In Australië niet. De kerken oefenen hier gigantische invloed uit op onze rechtse politici. Ik vrees voor de gevolgen van de radicale campagne die zij gaan voeren. Zo'n stemming leidt alleen maar tot verdeeldheid in de samenleving.'

Waar ben je bang voor?
'Dat jonge pubers die worstelen met hun coming-out straks worden geconfronteerd met een een lelijk publiekelijk debat. Een debat dat volledig wordt gesteund door onze regering.'

Dus dit zou schadelijk kunnen zijn voor jonge LHBT’s?
Ik liep als jonge tiener regelmatig de rotsen op, in de buurt van mijn woonplaats, om zelfmoord te plegen. Ik was zo bang om niet geaccepteerd te worden door mijn directe omgeving. Natuurlijk is er sindsdien een hoop veranderd, maar je kunt me niet vertellen dat iedere jonge LHBT zijn of haar identiteit al honderd procent heeft omarmd. De discussie waar jonge LHBT-pubers straks mee geconfronteerd worden, kan heel lelijk worden.

Dat klinkt inderdaad heftig. Merk je dat er veel homofobie is in jouw omgeving?
'Nee, tegenwoordig absoluut niet. Als kind had ik niet durven dromen dat ik ooit out zou zijn in deze stad, laat staan dat ik met de liefde van mijn leven een gayclub zou runnen. Inmiddels zijn we al achttien jaar terug in Darwin en voelen we ons volledig geaccepteerd. Toch geldt dit helaas niet overal in Australië en dat zal heel duidelijk naar voren komen tijdens de nee-campagnes.’

Wie: Jaap Sonnemans
Leeftijd: 42
Beroep: International Brand Manager AIX rosé
Woonplaats: Afwisselend Sydney & Amsterdam
Geboorteplaats: Sint Oedenrode (Brabant)

Hoi Jaap, er komt zoals je weet mogelijk een referendum over de openstelling van het huwelijk voor gaykoppels. Ik las op Facebook dat je het huidige klimaat enorm teleurstellend vindt. Waarom?
'Omdat de discussie over het “homohuwelijk” in Australië al veel te lang duurt. In 2011 liep ik al mee in een protestmars door de straten van Sydney met een Nederlandse vlag waarop het jaar stond dat “wij” voor het eerst mochten trouwen: 2001. Dat de discussie daarna nog ruim vijf jaar zou duren, had ik nooit verwacht.'

Hoe komt het toch, dat het zo lang duurt?
'Het probleem zit hem in het politiek systeem in dit land. Dat is gebaseerd op het Westminister systeem, zoals in het Verenigd Koninkrijk en houdt het land in een soort gridlock. Wat mij betreft hebben we in Australië één bestuurslaag te veel. We hebben een Federale overheid en daarnaast heeft elke staat een eigen regering; state government genoemd. Daarbovenop hebben we nog te maken met de lokale raadsleden, ook wel de ‘local councils’. Voor een relatief kleine bevolking (ongeveer 23 miljoen) is het land ‘overbestuurd’ en dat leidt tot het vastlopen van beslissingen, zoals een beslissing over huwelijksgelijkheid. Daarnaast hebben we een veel te conservatieve regering. Een aantal parlementsleden had allang met pensioen gemoeten, maar zit nog zeer comfortabel op het pluche van de macht en is daar helaas niet van af te branden.'

Hoe zit het met de publieke opinie?
‘Kijk je enkel naar de grote steden, dan lijkt Australië absoluut klaar voor huwelijksgelijkheid. Zodra je echter de rurale gebieden en middelgrote steden in trekt, is het geluid helaas veel minder positief. De oorzaak ligt onder meer bij een zeer armoedig educatiebeleid. Daarnaast kunnen sommige Australiërs moeilijk wennen aan veranderingen. Persoonlijk schaam ik me er best wel voor dat we als land ingehaald zijn door Frankrijk, moederland Engeland, Zuid-Afrika, Argentinië, ‘zusje' Nieuw-Zeeland en misschien als toppunt wel het katholieke Ierland.'

Leeft de kwestie onder het volk?
‘Enorm, en ironisch genoeg is de huidige minister-president voorstander van openstelling. Maar omdat hij tijdens de laatste verkiezingen een soort afrekening heeft moeten incasseren, krijgt hij nu te maken met een “hung parliament”.’

Een wat?
‘Dat betekent dat het verschil tussen Labor (in de oppositie) en Liberals in de regering minimaal is, waardoor hij heel voorzichtig moet handelen om wetgeving goedgekeurd te krijgen. Daardoor is  een kwestie als huwelijksgelijkheid moeilijk door het parlement te loodsen. We zijn inmiddels slachtoffer geworden van een politiek steekspel en ik voorspel dat dat de huidige MP weleens z’n kop zou kunnen kosten.'

Als je Australië met Nederland vergelijkt, op het gebied van acceptatie van LHBT’s, zie je dan een groot contrast?
'Helaas lopen we hier enorm achter. Er wordt wel eens gekscherend geroepen dat Australië twintig jaar achterloopt op de rest van de wereld. In bepaalde gevallen is dat ook echt zo. Australiërs worden dom gehouden door hun eigen regering, maar ook door de media, die eigenlijk maar door één persoon gerund worden: Rupert Murdoch van News Corp. De grootste dictator in de wereld, noem ik hem weleens potsierlijk.

Op het gebied van acceptatie van LHBT’s zie ik zeker een groot verschil met Nederland. Ik vind de Nederlandse LHBT-gemeenschap veel beter georganiseerd dan de Australische. Zie bijvoorbeeld hoe in Nederland de hetero’s ook bij Pride-vieringen betrokken worden. De Australische Gay-community sluit zich daarentegen te veel af voor de rest van Australië.’

Heb je nog hoop voor de toekomst?
'Australië is een prachtland met een zeer diverse populatie. Het is echt een smeltkroes van culturen. Ik hoop dat we daar juist onze kracht van kunnen maken. Het zijn namelijk die verschillende culturen die Australië hebben gemaakt tot wat het nu is.’

Tekst: Naz Taha

  Whatsapp
13 oktober 2016, 16:37
36 Online gebruikers
Vul een correcte gebruikersnaam en wachtwoord in.
Login Vergeten
Nog geen lid? Meld je gratis aan en ontmoet direct duizenden andere gebruikers.
Volg Gay.nl op
Facebook / Twitter

deze functie is alleen voor Members
Go Premium Ok